Rabu, 16 Desember 2015

JAROT.jpgGURU….DIGUGU JEUNG DITIRU……..
Nyawang mangsa katukang basa ngalap elmu di Sakola Dasar (SD) asa reueus mun ningali bapa atawa ibu guru, patekadan dina hate mun geus nincak dewasa asa hayang ulung kumawula di sakola jadi tanaga pendidik. Someahna, ajrihna ka bapa ibu guru asa taya nu nandingan. Guru jaman harita jadi panutan pikeun sakumna masarakat, guru boga ajen luhur dina sagala widang ti mimiti kagiatan di lingkungan, organisasi oge di pamarentahan. Singgetna guru teh kawilang sagala bisa (multi talent). Bisa maca, nulis jeung ngitung ti saha deui mun lain ti bapa ibu guru, jeung asa piwejang atawa piwuruk guru estuning digugu jeung dilaksanakeun sok ngelehkeun kana parentah ti indung bapa, mun di wurukan di imah sorangan ku kolot teu sapagodos  jeung hatena sok  aya basa saur ibu bapa guru oge sanes kieu tapi kedah kitu .
Bungah teuing mun bisa jadi guru, bisa ngaheuyeuk dayeuh ngolah nagara dina widang pendidikan, bisa minterkeun bangsa sangkan teu katinggaleun ku bangsa sejen, hiji pagawean nu mulya pikeun di dunya oge di akherat. Bajoang guru estu toh pati jiwa jeung raga, contona teu saeutik guru ditempatkeun di daerah terpencil nu sagala hese ti mimiti jalan patempatan oge kadaharan, tapi teu ngajadikeun halangan pikeun maranehna sok sanajan boga gajih nu teu ilahar jeung kaumuman. Numatak boga julukan Pahlawan Tanpa Tanda Jasa.
Mangsa nicak dewasa eta cita-cita basa leutik kataekan jadi guru, mimiti jenengmah asa bungah amarwata suta bungah ka giri-giri pamikirteh ayeuna kuring bisa kumawula ka nagri. Singhorengteh jadi guru estuning teu bisa dianggap enteng, lain ngan ukur gandang ginding make seragam asal datang ka sakola, tapi guru hiji tanggung jawab nu beurat pikeun ngatik ngadidik muridna sangkan pinter, iman, jujur jeung disiplin. Lain ngan eta wungkul tapi guru sing bisa dipake conto ku balarea dina kahirupan sapopoe. Tah nu beurat palebah dipake conto di masarkat umumna, rengkah paripolah reundeuk igel kudu nyurup ngaran guruna. Kapercayaan masarakat tangtuna bakal moal unggut kalinduan gedag kaanginan estu dipiguru, Tapi mun sabalikna guru teu bisa dipake conto nu hade ku masarakat bakal jadi petaka jang dirina oge guru nu lian.
Guru kudu bisa hiber, napak sancang jeung nerus bumi, nyaeta guru bisa merjoangkeun anak didikna ka nu di laluhur, kudu bisa hade jeung sasama, oge bisa neuleuman kahayang anak didikna. Guru jadi panutan pikeun balarea dina sagala widang, mun di daerah sagala rupa pasualan nyokona ka guru. Urusan sakola, urusan kahirupan sapopoe nepika urusan kahirupan di rumah tangga sok nayakeun ka bapa jeung ibu guru.
Iwal ti eta guru oge kualitas jeung kuantitasna kudu siap, malahan katangtuan ayeuna yen guru sakola dasar oge kudu kaluaran paguron luhur (S1), bisa nyiptakeun pamanggih (karya ilmiah/ karya inovatif) nu ajena jang balarea. Guru kiwari ulah kuuleun, cilereun, tinggaleun pasti bakal beakeun (babasan Kasi SD Disdikbudpora Kab. Pangandaran).
Jaman baheula aya paribasa murid soson-soson diajar, guru sing jongjon ngajar, babasan eta asa naceb na hate pikeun guru dina mere elmu ka muridna teu bisa dianggap kaulinan, tanggung jawab eta estuning tanggung jawab nu mulya, mun dina nyieun kadaharanmah kudu sing bener nyieun adonanana sing alus nyitakna sangkan hasilna hade pikeun nu merlukeuna, tangtuna bakal loba nu mikahayangna.
Mun nilik kana bajoang asa pantes mun guru nu di pake panutan ku balarea dipake tauladan ku masarakat umumna dibere tunjangan nu merenah nu bisa digunkeun dina kahirupan sapopoena. Nya kiwari laksana guru dibere tunjangan, nu ngarana Tunjangan Profesi. Nu tujuan eta tunjangan sangkan guru bisa ningkatkeun ajen luhur pikeun ngaronjatkeun dina widang pendidikan. Ku hal eta cek pamikir kuring asa lewih beurat sabab mun geus kaasup guru nu professional kudu katingal ku masarakat umumna kumaha nu di sebut guru professional, lamun patojaiah jeung harepan masarakat bakal goreng balukarna. Mun aya sabab pasti aya akibatna, sabab mun dibanding pagawe nu liana, guru geus diperhatikeun ku pamrarentah tina sual tunjangana. Masalah ieu ulah sok nyoko ka nagara deungeun sabab aya paribasa lain koki lain masakan, lain lubuk lain ikannya, sagala hal pasti mun geus nepi kana waktuna bakal karasa nimatna. Mun geus narima tunjangan kudu inget dipake naon heula eta tunjangan teh, geus dipake pikeun ningkatkeun di widang pendidikan atawa dipake jang nu lian? Asa salah mun eta tina hasil tunjangan salah nerapkeuna.

Kadang salah harti guru nu geus narima tunjangan sok aya basa, sagala hese cenah, loba  tuntutan dina hal kumaha cara ngajar nu hade, oge mun hayang naek tingkat atawa golongan. Sabab dina hal kasebut guru kudu bisa nyiptakeun karya nu inovatif, kreatif jeung nu liana. Teu salah pamarentah boga aturan kitu nu maksudna sangkan guru bisa dijadikeun conto ku anak didikna jeung balarea. Mun ngarasa beurat dina manggul eta amanah  berarti can waktuna jadi guru nu professional. Ngan sabalikna ka pamarentah oge kitu deui ulah ngahese-ngese ka nu geus waktuna meunang tunjangan.
CAG

Tidak ada komentar:

Posting Komentar